Rondreis door Yemen Pagina 06


Terug naar Index ...

Maandag 23 oktober,


Wadi Dahr Jaap is al vroeg opgestaan en samen met Mart is hij, wanneer wij aan het ontbijt beginnen, al op de souq yoghurt en een extra aantal lepels (groepen is men nog niet gewend kennelijk) wezen kopen voor de hele groep. Lekker.
Vandaag gaat de reis richting Kaukaban. We vertrekken om 07:30 uur en de eerste tussenstop is bij de Wadi Dahr, het voormalig zomerpaleis van de toenmalige sultan. Een prachtig bouwwerk op een immens steile rots gebouwd. Onbereikbaar voor een eventuele agressieve vijand. De rots bevat een waterbron, dus ook hier is alles weer heel strategisch. Het is heel mooi met veel taghrims, de mooie glas in loodachtige versieringen boven de ramen, iets dat bij ons bekend staat als ‘friezen’. Helaas is het net gerestaureerde gebouw (nog?) niet gemeubileerd, anders zou het waarschijnlijk ng indrukwekkender geweest zijn.

Ook de omgeving is de moeite waard. De Wadi lijkt wel een lange sleuf die door het water uit het grote rotsplateau is uitgesleten. Tegen de berghellingen groeit qat en hier en daar staan nog bouwwerken die kennelijk ooit uitkijktorens geweest moeten zijn. Zo was de hele ‘wadi’ te controleren. Heel fraai allemaal. De reis wordt weer voortgezet. We hebben een tussenstop in Thula, van waar we ons reisdoel (Kaukaban) al kunnen zien liggen, op het topje van een 2600 meter hoge berg. Thula is een leuk klein stadje waar we gezellig wat rondkijken met Anton en Lisette. Vervolgens vervoegen we ons op een terras waar we bijna vanaf waaien, maar wel heel gezellig. Hierna gaan we verder naar de eindbestemming van deze etappe. Kaukaban blijkt een ommuurde middeleeuwse (Middeleeuwen? Dat is hier toch nog steeds?) vestingstad te zijn boven op een soort tafelberg met wel hl dikke muren. Net buiten de stadspoort bevindt zich een cisterne, waar we de dorpsvrouwen met zinken emmers op het hoofd water zien halen.

Veel Yemenitische gebouwen geven blijk van de lust om op de meest onmogelijke plaatsen te willen bouwen: alles houdt verband met strategie natuurlijk. Leuk detail is dat de stadspoort ’s avonds echt op slot gaat. Naast de grote poort is een hokje waarin een bewapende wachtpost zit. We zijn kennelijk in veilige handen....... In Kaukaban is het best koud(!) en het waait er stevig. Kennelijk is dit te wijten aan de hoge en onbeschutte ligging. Ook de funduq waar we onze intrek nemen is erg tochtig en erg ongezellig. Gelukkig waren we nu eens als eersten binnen: hierdoor hadden we de mazzel dat we op een kleinere kamer kwamen te liggen met Jaap en Jannie. Op deze kamer was het wat minder koud. De hele verdieping waar we lagen moest het met dezelfde doucheruimte doen, dus het wachten was weer op Anneke. Mart kwam ons helpen om het wachten wat te bespoedigen... Het eten was beneden in een smalle lange ruimte waar we hutje bij mutje zaten. Voor de temperatuur was dit niet verkeerd. Er was geen elektriciteit en de lampen bleken gaslampen, hetgeen de temperatuur zeker ten goede kwam. Het was voor iedereen echt wennen van de hitte aan de Rode Zee naar de kou in deze bergstreek.

Dinsdag 24 oktober,


Deze ochtend moeten we een heel moeilijke beslissing nemen: een tocht samen met onze chauffeurs die volgens Mart de op n na mooiste route van Yemen gaan rijden, of een wandeling door de kloof naar beneden en met de taxi weer terug naar boven, zoals een deel van de groep wil doen. We opteren voor het eerste en sluiten ons aan bij Mart om mee te gaan naar Al Mahwit. We hebben een fantastische keus gemaakt: ymig wat was dt mooi!!! Er ontvouwde zich weer een fantastisch landschap dat weer heel anders is dan hetgeen we hebben gezien.

Gelukkig moeten we op het eind van de route rechtsomkeert maken, zodat we alles nog eens goed kunnen bekijken...... We komen pas om 16:00 uur terug en we hebben elk moment van de dag genoten! Dit is cht onbeschrijfelijk en daar laten we het dan ook maar bij. (voor de foto's zie www.henribrands.nl)

Woensdag 25 oktober,


Een meevaller deze vroege ochtend is dat we de kloof alsnog kunnen lopen: we lopen naar beneden waar Shibam ligt en worden daar door de chauffeurs weer opgepikt. Ook dit is weer schitterend. De afdaling begint aan de schaduwzijde van de berg, dus we hebben het nog even koud. Wat later lopen we in de zon en het wordt al weer aangenaam. Ook dit is weer een fraaie wandeling, waarvan we blij zijn dat we hem toch nog kunnen maken. Nu weten we wl zeker dat we gisteren goed hebben gekozen, we hebben nu immers beide mogelijkheden uitgetest. Beneden aangekomen hebben we eerst de souq van Shibam bekeken en gingen daarna door naar onze uitvalsbasis Sana’a.

Sana'a Binnenrijden in Sana’a lijkt een beetje alsof we weer thuiskomen. We krijgen weer een fijne kamer, nu op de 4e verdieping: een hele klim, maar wel een fantastisch uitzicht op ‘onze’ sprookjesstad. Deze kamer willen we dolgraag aanhouden. ’s Middags kochten we ansichtkaarten en die hebben we meteen in het hotel geschreven. Aansluitend hebben we een fax gestuurd naar Herma’s collega’s bij Organon. We ontvangen dezelfde dag prompt antwoord. Daarna deed Herma even een klein wasje. Vervolgens was het tijd om te douchen. Dan is het uiteraard tijd om uit eten te gaan: we gingen met Hans en Liesbeth naar een Irakees restaurant: heel chique voor Yemen en schoon en heel lekker. De eigenaar bleek een Duitse Palestijn waar we lekker mee konden babbelen: “Herr Direktor” was erg aardig en heel behulpzaam. We gaan zeker nog een keer terug!

Pagina 05 Pagina 07
   
Terug naar mijn HomePage

      
       Copyright 2001 Henri Brands

Mail mij uw vragen....