Rondreis door Yemen Ľ Pagina 09


Terug naar Index ...

Zaterdag 28 oktober,


. Vanochtend gaan we met de hele groep naar de souq van Sada’a, zo’n 12 Kilometer buiten de bewoonde wereld, de ‘Souq Al Thal’. Je kunt merken dat je vlak bij de grens met Saoedi-ArabiŽ zit, want het stikt hier van de smokkelwaar: veel wapens en kraampjes (of liever gezegd tapijtjes en hokjes) volgepakt met westerse spullen: radio’s mixers, motorolie, pistolen, mitrailleurs, messen, dolken, babykleertjes en alles wat je maar kunt bedenken en zelfs meer dan dat. Te veel rommel om op te noemen. Het was er erg bedrijvig. We zagen metaalarbeiders die de karakteristieke deuren maakten die je overal in Yemen ziet: blauw metaal en naar gelang de financiŽle draagkracht van de klant meer of minder bewerkt. Ook was er een kamelenmarkt, maar die liep kennelijk op zijn eind die dag want er was geen kameel meer te bekennen. Wel waren er heel veel geiten en schapen te zien. De aspirant kopers keurden de beesten uitgebreid en er werd druk onderhandeld.... Hoogtepunt was de ‘afdeling slagerij’. Onder de blote hemel werd er geslacht en als je niet uit je doppen keek (maar dat deed je natuurlijk wel) stond je tot je enkels in het bloed en de stront! Fris ruiken deed het er dus ook niet echt. Er was een leuke slager bereid even voor de foto te poseren. Hij zat in kleermakerszit op de grond achter een soort hakblok. Dank u zeer. Ook leuk is de ‘graanafdeling’. Kleine Yemenitische oude mannetjes stonden of zaten daar achter grote jute zakken gevuld met graan, dadels, gerst, suiker en wat al niet meer. We legden ook nog een ‘besouqje’ af bij de molenaar: een witte figuur die graag poseerde naast zijn kreunende en zuchtende, door een ploffend aggregaat aangedreven setje molenstenen dat je al van verre hoorde. Ook haalde hij er nog even een oudere heer bij die gewapend met zijn Djambiya een leuk dansje ten beste gaf. Schitterend. Rond 11:00 uur gingen we weer naar het ommuurde centrum van Sada’a. We lieten ons eerst in de theetuin van gisteren lekker trakteren op die heerlijke hapjes. Ook Herma vond ze heerlijk.

Daarna wandelden we over een deel van de stadsmuren van waaraf je een interessant uitzicht hebt op de medina. We zagen een man die zijn koe aan het voeren was. Hij legde uit dat er ieder ogenblik een kalfje geboren kon worden (een zogenaamde ‘baby-cow‘). Wij vinden deze huizen hartstikke mooi en rustiek, maar je moet je natuurlijk wel realiseren dat de bewoners geen stromend water en vaak ook geen stroom hebben. Kennelijk geldt dit niet voor iedereen, want hier en daar zie je zelfs schotelantennes..... We gingen de souq in om er een mooie djambiya te kopen. Ze zijn in Yemen in allerlei soorten, maten en uitvoeringen te koop (zoals het een beetje statussymbool betaamt). We troffen zelfs een verkoper die heel fraai bewerkte djambiya’s maakte maar die niet aan ons wilde verkopen. Waarom werd ons niet duidelijk. Misschien weer dat ver.…e geloof? Afijn, voor zo’n ƒ25,00 verlieten we zwaarbewapend de souq...... ’s Avonds had niet iedereen zin in de kip van Arie Kanarie, maar we vielen daar toch nog met zo’n 12 ŗ14 man sterk binnen. Op zo veel klandizie had Arie vandaag kennelijk niet gerekend, want toen wij uit de beperkte menukaart met 10 mensen kip bestelden kregen we beduidend kleinere porties dan gisteren. Ongeveer de helft zo te zien. Achteraf bleek dat Arie niet genoeg voorraad had en de porties werden dus maar gehalveerd...... Prachtig. We gingen lachend het aardedonker in, terug naar ons hotel. Op de achtergrond snorden en ploften de stroomaggregaten er weer lustig op los... Weer liep een dag met vele indrukken ten einde. Dit ging zo langzamerhand een onvergetelijke vakantie vol met nieuwe indrukken worden.

Zondag 29 oktober,


Souq van Sana'a. Vandaag wordt een rustige dag. De ochtend slapen we uit tot 08:00 uur. We gaan na het ontbijt nog wat in de souq snuffelen en rond het middaguur rijden we weer terug naar ons ‘eigen’ hotel in Sana’a. We rijden weer langs Huth, maar de maaltijd daar houden we voor gezien en slaan hem met zijn allen over. Het pakt dus uit als een theepauze. ‘Thuis’ in Sana’a eten we vast veel lekkerder... In ons hotel in Sana’a aangekomen heeft Herma eerst nog een wasje te doen en daarna schrijven we de kaarten en eten een kleinigheidje. Inderdaad: hier is het wťl lekker. Aansluitend gaan we met Hans en Liesbeth naar de souq van Sana’a. We kopen er mooie shawls ŗ la Yassir Arafat als voorbereiding op de woestijntocht die ‘nakende’ is. De souq heeft iets magisch. We dolen er als het donker is nog steeds rond met zijn vieren. Overal branden lampjes en de sfeer is nog feeŽrieker dan hij al was. Wel verlies je zo in het donker elke vorm van oriŽntatie, zo die er al was in deze gigantische doolhof. We verdwalen dus hopeloos! Net als Herma en ik binnen staan bij een stomerij om de weg te vragen zien Hans en Liesbeth, die buiten zijn blijven wachten, ťťn van onze chauffeurs langs rijden. Het blijkt Mujahid te zijn, onze grootste vriend. Gelukkig ziet hij ons ook en hij stopt. Hij verstaat geen woord Engels maar hij begrijpt wat er aan de hand is en brengt ons keurig naar het hotel. Een fijnere redding was nauwelijks denkbaar: in een stad met ongeveer 450.000 inwoners je eigen chauffeur tegenkomen terwijl je verdwaald bent. Ongelooflijk! ’s Avonds eten we in het hotel: de energie ontbreekt om ook nog maar een poot te verzetten. We eten prima en duiken vroeg in ons kribke: morgen wacht het vroege avontuur van de woestijntocht.

Pagina 08 Pagina 10
   
Terug naar mijn HomePage

      
       Copyright © 2001 Henri Brands

Mail uw vragen.......